SRİ LANKA…CENAZE TÖRENİ…
KÜÇÜK BİR YOL ŞİİRİ
Yol nedir yol?
Karlı bir kış günü, bir otobüste
Tek arkadaş olarak yanında yalnızlığın
Yol nedir yol?
Yol umuttur çocuğum
Kars’a gitsen, Kars’ın
Haritada adı görünmeyen Hoçuvan’ına
Kanasa da için bugünkü gibi
Dostlarından, kavga arkadaşlarından ayrılışına
Yol umuttur
Yol umuttur
Çünkü nereye giderse gitsin insan
Yeni kavgaların içinde
Yeni dostlar bulunur
İsmail Uyaroğlu
Sri Lanka ‘ nın derinliklerinde bir Budist tapınağını gezip daha da derinlere inip kayboluyorum…
O kadar ilginç canlılar gördüm ki anlatamam…
Ufak bir kasabadayız müthiş bir eğlencenin tam ortasında kalıyorum.
Şort ile izlememe izin vermedikleri için kumaş satın alıp bacaklarımı kapatıyorum.
Halk coşku içinde festival havası hakim kasabaya…
İki tekerlekli bisikletler mi ararsınız ellerde konfetiler deli gibi şarkılar söyleyenler mi ortada koşturan palyaço kılıklıları nasıl anlatsam bilemedim…
Ne olduğunu anlayamadığım bir kutlamanın içine düştüm.
Çocuklar her zaman ki gibi çokkk mutlu etrafta gülücükler saçarak koşturuyorlar…
Daha sonra Hindu tapınağına geçtim o kadar sessiz bir yerdi ki dışarıda deli gibi yağmur yağıyor içerde çıt yok…
İnsanlar sürünerek ibadet ediyor çok mistik bir hava hakim…
Mumlar tütsüler kokular dumanlar anlatılmaz…
Kasabada ki kutlamanın ne olduğunu anlamaya çalışırken cenaze töreni olduğunu öğrendim.
Şaşkınlığımı anlatamam.
Yaaa dedim nasıl olur…
Ölen kişi bundan sonra ki yaşamına mutlu neşeli keyifli başlasın diye güler yüzle yollanırmış gittiği yere…
Buda ‘nın hayatını anlatan KÜÇÜK BUDA filmin de ki gibi desem.
Bir adet etraf da kuru yaprak yok.
Tazecik herşey ortam da.
Doğu kültürünü çok iyi anlayabilirsiniz buralar da.
KEŞKE BİZE DE BÖYLE ÖĞRETSELERDİ…
dedim içimden.
Şurası kesinki bu coğrafya yaşama farklı ölüme bizden daha yumuşak bakıyor…
